PWH 26/5/2019 @ FLUOR Amersfoort

In het FLUOR in Amersfoort werd weer een show vertoond van Pro Wrestling Holland (PWH voor de kenners). Gezien de kwaliteit van de vorige keer moest ik deze toch ook zien. Zeker nu er een heuse invasion-angle gaande is (Rotterdam versus Amsterdam). Én Killer Kelly kwam weer langs. Vanzelfsprekend wilde ik weten hoe de storylines zich zouden ontwikkelen. Niet alles was even goed, het hoofspektakel heeft alles goed gemaakt.

Het begin van de avond – Michael Dante versus Sexy Scott Valentine – is erg vermakelijk, maar ook slordig. Opvallend slordig. Niet alle manoeuvres worden even lekker uitgevoerd, alsof de worstelaars net niet genoeg kracht hebben elkaar op te tillen. Powerhouse Dante weet Valentine met gemak tegen de mat te werken, de laatste moet het vooral hebben van zijn grote bek. Intussen wordt hij bijgestaan door Axl Star, die nog wanhopige pogingen doet het publiek warm te krijgen voor Valentine. Die pogingen zijn gedoemd te mislukken. Dante behaalt de overwinning.

Norman Harras zag ik eerder in een tagteam, nu staat hij in zijn eentje tegenover de gemaskerde publieksfavoriet Tengkwa. Natuurlijk wil het publiek dat Tengkwa wint, toch is het Harras die in de schijnwerpers staat. Hij weet ontstemming op te roepen bij het publiek, en dat is toch wat je wil als bad guy zijnde. Geen wonder dat niet Tengkwa, maar hij de overwinning behaalt.

Het eerste echte hoogtepunt van de avond is Zero10 versus PWH. Rotterdam tegenover Amsterdam. Niet eens zozeer de match zelf als de gewaagde uitkomst geven deze storyline zijn pit. Rotterdammers die plotseling PWH binnenvallen, overwinnen en ook nog eens uitgebreid de tijd nemen het publiek te beledigen? De Rotterdamse worstelaars steken hun middelvingers op, schelden, kortom doen er alles aan om te provoceren. Geweldige opbouw wat doet uitkijken naar het vervolg. En de onvermijdelijke conclusie…

Killer Kelly mag het opnemen tegen de Franse Amale Winchester. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen, misschien dat het daarom tegenviel. De klappen die de dames elkaar uitdelen zijn allerminst overtuigend, en dat Amale kortstondig domineert vind ik geenszins geloofwaardig. Gelukkig behaalt Kelly de overwinning. Ik wéét dat PWH beter kan, dit is een opvallend slechte match.

Dan krijgen we nog tagteams (met name Word Hard, Play Hard valt in positieve zin weer op), en een rommelige match waarbij Emil Sitoci wint, waarna het tijd is voor de hoofdklapper: Jurn Simmons tegenover Saxon Huxley. Reus versus reus. Powerman tegen powerman. Wát een energie, wát een kracht, wát een charisma in de ring. De twee giganten doen er alles aan elkaar op de mat te werken. Maar wat ze ook doen, e komen steeds weer terug. Hoe langer de match duurt, hoe venijniger de manoeuvres, hoe rauwer het gevecht. Dit is het moment dat het publiek helemaal meegaat, dat iedereen gelooft in elke slag die wordt uitgedeeld. Als Simmons zwetend de prijsriem hoog houdt, wordt hij terecht getrakteerd op applaus. You deserve it!

Deze editie haalde niet het niveau van de vorige keer, PWH heeft wél bewezen een meesterlijke show neer te kunnen zetten. Volgende keer hoop ik op strakkere matches, en een vervolg op Zero10 tegen PWH. Als zo wordt doorgegaan, kan de kwaliteit van NXT worden neergezet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s