Money in the Bank 2014

Ik moet er nog steeds aan wennen dat Roman Reigns ooit een populaire worstelaar was. Als hij zijn intrede doet tijdens het hoofdspektakel – een gevecht om de World Heavyweight Championship – kan hij rekenen op gejuich. Is dit serieus de worstelaar die later zowat het stadion uit wordt gejouwd? Vooraleer het echter zover is, komen er nog andere matches aan bod.

Het is niet de beste PPV. Ik heb nog hoop bij de markante en hoogst amusante Adam Rose. Zijn maniertjes, loopje, de feestgroep die hem consequent aanmoedigt, hij zet een knetterende show neer. Hij neemt het op tegen macho Damien Sandow, die perfect is gecast om Rose onder handen te nemen. De match zelf is dan weer minder overtuigend. Maar goed, je kan ook niet alles hebben.

Dan komt de eerste gedenkwaardige match: Rob Van Dam, Kofi Kingston, Jack Swagger, Dolph Ziggler, Dean Ambrose en Seth Rollins verzamelen zich in de ring om die felbegeerde koffer in handen te krijgen. Daarvoor moet wel eerst de ladder worden beklommen, de koffer hangt namelijk hoog in de lucht.

Tijdens RAW van 2 juni verraadde Rollins, tot ontzetting van het publiek, zijn Shieldmaatjes. Voornamelijk Ambrose kon dit verraad nauwelijks verkroppen. Dit drama geeft de match een extra randje en de fans zijn zich daar zeer bewust van. Het moment dat alleen Ambrose en Rollins nog in de ring staan (de rest ligt kreunend en puffend op de mat of de grond) schreeuwt het publiek om Ambrose. Als hij  de koffer bijna in bezit heeft, ontploft het stadion zowat van enthousiasme.

Plotseling wordt de muziek van de duivelse Kane gestart. De niet te stoppen krachtpatser walst het stadion binnen, klimt in de ring, en gooit Ambrose van de trap. Rollins heeft vrij spel. Zeg hallo tegen Mr. Money in the Bank 2014. Tot groot ongenoegen van de duizenden fans.

We sluiten af met het hoofdspektakel. Alberto del Rio, Bray Wyatt, Cesaro, John Cena, Kane, Randy Orton, Roman Reigns en Sheamus vechten om het World Heavyweight Kampioenschap.

Eigenlijk, aldus de Autoriteiten, moet Orton de prijsriem binnenslepen. Kanes aanwezigheid is nodig om die overwinning te garanderen, het loopt iets anders. Kane probeert zélf namelijk ook iemand te pinnen, waar Orton hem boos op aanspreekt. Híj moet toch winnen, en niet Kane? De twee raken verwikkeld in een handgemeen, waarop Ortons beschermduivel dan maar zijn eigen plan trekt. Niet dat het veel zin heeft: onder het credo “never give up” is het Cena die zijn tegenstanders ver achter zich laat. Ziedaar de nieuwe kampioen. En meer voer voor drama.

Payback 2014

Omdat ik pas sinds 2017 naar worstelen kijk, kom ik bij voorgaande PPVs voor grote verrassingen te staan. Zo ook met Payback 2014, waarin The Shield het zou opnemen tegen Evolution. Maar vooraleer het populaire drietal uit de startblokken schiet zijn er, als altijd, matches die eraan voorafgaan. Ik zal ze niet allemaal bespreken omdat ze – in mijn ogen – niet allemaal besprekenswaardig zijn. Suffer dan Curtis Axel en Bo Dallas komen ze niet…

Mijn eerste verrassing is Sheamus tegen Cesaro. Toen ik de twee mannen voor het eerst leerde kennen, maar vormden ze al het team The Bar. Best een goeie tagteam, als singles vind ik ze eigenlijk het beste. Cesaro is nu nog de jongen van Paul Heyman – al heeft hij Heyman niet echt nodig als spreekbuis – en Sheamus weet met borstkloppen het hele stadion voor zich te winnen.

De match die daarna mijn aandacht heeft, is toch wel Bad News Barrett versus Rob Van Dam. BNB ken ik nog van het eerste seizoen van NXT, Van Dam heb ik één of twee keer via WCW gezien.Hij oogt wat roestig, toch weet hij de aandacht op te eisen. Ook dit is een sterke match, al is het maar omdat Barrett duidelijk gegroeid is als worstelaar. Geen wonder dat hij de match wint en de Intercontinentale prijsriem mag houden.

Mijn volgende verrassing komt met Bray Wyatt en John Cena. Wyatt ken ik alleen als de weirdo die streed tegen en met Matt Hardy. Het is dankzij zijn rol van de pater familias van de Wyatt Familie dat ik erachter kom hoe knetter deze gast écht is. De filmpjes waarmee hij zijn komst aankondigt, de broeierige aanwezigheid van Luke Harper en Eric Rowan, het roept zo’n heerlijk onvoorspelbare sfeer op. Het mooiste: het publiek gaat helemaal mee in de waanzin. Ik bedoel, wie kan er nou fans laten juichen terwijl die met zijn tegenstander door de ring danst? Een prachtig voorbeeld van hoe verhalenvertellen en vechten een perfecte eenheid vormen.

Dan krijgen we nog Paige die het onderspit delft tegenover Alicia Fox (zit Fox al zo lang bij WWE??), om over te gaan tot de main event. Verrassing nummer drie: een juichend publiek voor Roman Reigns. Triple H, Dave Bautista en Randy Orton van Evolution verwachten deze drie varkentjes wel even te kunnen slachten. Maar The Shield bestaat niet uit varkentjes. Het zijn wilde honden. Losgeslagen wolven. Dat bewezen ze al sinds hun voortreffelijke debuut tijdens Survivor Series in 2012. En bewijzen ze weer tijdens Payback 2014. Het is No Holds Barred, dus alles mag. En dat gebeurt dus ook. In plaats van The Shield wordt Evolution ontleed, tot Seth Rollins, Dean Ambrose en Roman Reigns weer gebroederlijk bij elkaar staan.

Payback 2014 is een gedenkwaardige PPV. Immers, in de volgende aflevering van RAW zou een schokkende gebeurtenis plaatsvinden. De schrijvers waren toen nog wél geïnspireerd.